โรคขาดสารไอโอดีน (Iodine Deficiency Disorders หรือ IDD) เป็นสาเหตุหลักของความทุพพลภาพทางสติปัญญาของโลก สามารถลดระดับการพัฒนาของสติปัญญาได้ถึง 10-15 จุด ดังนั้นในปี พ.ศ. 2537 คณะกรรมการด้านนโยบายสาธารณสุขซึ่งดำเนินการร่วมกันระหว่างองค์การอนามัยโลกและองค์การยูนิเซฟเห็นชอบว่าการรับประทานเกลือเสริมไอโอดีนเป็นมาตรการดำเนินการที่ปลอดภัย ประหยัดและยั่งยืนที่สุด เพราะเกลือเป็นสารชนิดเดียวในโลกที่คนต้องรับประทานทุกวัน ในปริมาณใกล้เคียงกัน ไม่ว่าจะเป็นวัฒนธรรม เชื้อชาติ เพศ และฐานะทางเศรษฐกิจแบบใด ดังนั้นเกลือจึงเป็นเครื่องมือในการนำสารไอโอดีนเข้าสู่ร่างกายมนุษย์ได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด
IDD ปัญหาระดับโลก
ด้วยเล็งเห็นถึงความสำคัญของไอโอดีนที่มีต่อ การพัฒนาสติปัญญาของบุคลากรในชาติ และผล กระทบอื่นๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้จากโรคขาดสาร ไอโอดีน นานาประเทศในโลก รวมถึงองค์กรที่ รณรงค์เรื่องนี้อย่างจริงจัง อาทิ WHO, UNICEF และ ICCIDD (สภานานาชาติเพื่อควบคุมโรคขาด สารไอโอดีน) จึงจัดเรื่องนี้เป็นประเด็นสำคัญใน ฐานะที่เป็น “สาเหตุที่ทำให้เกิดความผิดปกติ ทางระบบประสาทมากที่สุดในโลก ซึ่งสามารถ ป้องกันได้” (“single most common cause of preventable mental retardation and brain damage in the world”)
ผลลัพธ์จากการดำเนินโครงการขจัดโรคขาดสารไอโอดีนในหลายๆ ประเทศ ทำให้ประเทศกำลังพัฒนาบางประเทศในปัจจุบัน แสดงให้เห็นแนวโน้มที่ดีขึ้น จนอยู่ในระดับเทียบเคียงประเทศพัฒนาแล้ว อาทิ อเมริกา ญี่ปุ่น และกลุ่ม ประเทศยุโรป ซึ่งล้วนมีอัตราครัวเรือนที่ได้รับไอโอดีนอย่างเพียงพอมากกว่า ร้อยละ 90 แล้วทั้งนั้น
หากมองเฉพาะในระดับภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ประเทศที่ประสบความสำเร็จ ในการเพิ่มจำนวนครัวเรือนที่ได้รับไอโอดีนอย่างเพียงพออย่างชัดเจน คงหนีไม่พ้น เวียดนาม และจีน ขณะที่ประเทศไทยจัดอยู่ในลำดับที่ 10