องค์การอนามัยโลก หรือ WHO รายงานเมื่อปี 2550 ว่า โรคขาดสารไอโอดีน (IODINE DEFICIENCY DISORDERS หรือ IDD) เป็นปัญหาด้านสุขภาพซึ่งสามารถป้องกันได้ ที่โลกควรหันมาให้ความสำคัญ เพราะมีผลกระทบต่อ ประชากรโลกโดยรวมถึงกว่า 2 พันล้านคน โดย 1/3 ของ จำนวนดังกล่าวเป็นเด็กซึ่งอยู่ในวัยเรียน
โรคขาดสารไอโอดีนพบมากเป็นพิเศษในกลุ่มประเทศกำลังพัฒนา โดยเฉพาะในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และแอฟริกา เนื่องจากการกระจายตัวของ แร่ธาตุไอโอดีนในดินแตกต่างกันในแต่ละบริเวณของโลกรวมถึงความเสื่อมโทรมของสภาพแวดล้อม ทำให้อาหารที่เก็บเกี่ยวในแต่ละประเทศมีระดับไอโอดีนที่ต่างกัน และอาจไม่เพียงพอ ประเทศพัฒนาแล้วหันมาใช้เกลือเสริมไอโอดีน (IODIZED SALT) เพื่อแก้ปัญหาประชากรในประเทศขาดไอโอดีนกันตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1990 ขณะที่ประเทศกำลังพัฒนาอีกจำนวนหนึ่ง ยังคงเผชิญปัญหาอยู่